Tegenwoordig is het Internet eigenlijk niet meer weg te denken in een huishouden. Het is nu gek om het te bedenken dat er een tijd is geweest dat we geen Internet in huis hadden. Laat staan dat er een pc in huis was waar je eventueel op kon Internetten. Hoewel dit een hele revolutie lijkt denk ik zelf dat dit nog maar de top van de ijsberg is, er is zoveel meer mogelijk. Ik was dan ook aangenaam verrast toen ik voor het eerst van het concept Domotica hoorde een aantal jaar geleden.
Wat is Domotica?
Het is eigenlijk heel simpel uitgelegd en de titel zegt het al: "U haalt het Internet naar huis en Internet haalt het huis naar u". Dit houdt in dat Domotica het onder andere mogelijk maakt om een huis op afstand te besturen. Dit is uiterst handig wanneer u bent vergeten om het alarm aan te zetten, via Internet kan het alarm dan alsnog aangezet worden. Op vakantie kunt u het licht uitzetten in uw huis die u in alle haast vergeten was uit te doen. Op deze manier worden beperkingen doorbroken en de toegankelijkheid verhoogd. In onderstaande YouTube video wordt het Domotica concept visueel uitgelegd.
De volgende stap
Logischgewijs zou de volgende stap zijn dat steeds meer apparaten in een huis aangesloten worden op het Domotica systeem. Wat te denken van een voorraadkast die bijhoudt welke producten er nog in de kast staan. Wanneer je dan naar de winkel gaat kun je zo aan de voorraadkast "vragen" wat er allemaal nodig is. Geen lijstjes meer maken of balen dat je iets vergeten bent te kopen. Als er steeds meer van dit soort mogelijkheden worden toegevoegd aan Domotica zal het concept een stuk rijker en aantrekkelijker worden. Juist om die redenen vind ik de iPad van Apple een geniale zet. Hoewel ik eerst het functionele nut niet echt inzag van de iPad, zie ik deze nu wel in combinatie met Domotica. In mijn ogen kan de iPad de tool voor de toekomstige aansturing van Domotica worden, gedreven door de kracht van het Internet. De iPad zou veel functies kunnen overnemen van bestaande apparaten, zoals bijvoorbeeld een afstandbediening/aansturing van de tv of verwarming. Het resultaat is dat jij jouw eigen huis via één centraal systeem volledig kunt aansturen.
Nog een stap verder
Nu klinkt de volgende stap zeer aantrekkelijk, maar kunnen we niet nog een stap verder maken? Ik ben er van overtuigd dat dit wel degelijk kan. Het is daarbij goed om te kijken naar supply chain management (SCM). Wal-Mart is een van de toonaangevende spelers als het aankomt op Supply Chain Management. In een artikel over de SCM van Wal-Mart wordt er een beeld geschetst over de interne acties die er worden uitgevoerd bij scannen van producten bij de kassa, ik citeer:
"Let's assume that you purchase a flashlight at Wal-Mart. The cash register reads the bar code price tag and reportedly within fourteen seconds, the Wal-Mart central warehouse is notified that the Wal-Mart retail store needs a new flashlight for the shelf to replenish the purchased item. Further, the manufacturer is also notified that the Wal-Mart central warehouse needs a new flashlight. Even the raw material suppliers are notified that the manufacturer now needs a little more raw materials (plastic housing, switch, light bulb, etc), and so it goes – all the way up the supply chain."
Dit is een uiterst efficiënte manier van werken en is ook de reden achter het succes van Wal-Mart. Doordat hun Supply Chain volledig is geoptimaliseerd kunnen zij producten aanbieden tegen veel scherpere prijzen dan de concurrent. Stel dat je deze manier van werken op het huishouden zou betrekken, dan zou een kapotte wasmachine dit probleem zelf bij een monteur melden. De monteur komt langs terwijl jij op je werk zit te kijken naar de camera beelden om alles in de gaten te houden. 's avonds als je thuiskomt is de wasmachine weer gemaakt en kun je verder gaan met het huishouden. Dit lijkt misschien een vergaande gedachte, maar het is wel degelijk mogelijk en waarom zouden we hier eigenlijk stoppen?

Stel je eens het volgende voor. In de koelkast staat een pak met melk wat bijna leeg is. Het pak melk constateert zelf dat hij bijna leeg is via sensors en geeft dit door aan de koelkast. De koelkast op zijn beurt "vraagt" aan de voorraadkast of er nog een nieuw pak melk is. Als er in een voorraadkast geen nieuw pak melk staat, kan de voorraadkast dit via Internet doorgeven aan de plaatselijke supermarkt. Bij de supermarkt komt er dan een order voor één pak melk binnen, welke door de voorraadkast van een bepaald adres is geplaatst. De supermarkt zal het pak melk klaarzetten en zal uiteindelijk bezorgd worden bij het huis waar de order vandaan kwam. De bezorging hiervan kan traditioneel via een bezorgservice, maar ook dit proces kan geautomatiseerd worden. Elk huis heeft nu een toevoer voor telefonie, elektriciteit, water enz.. Waarom zou daar niet nog een extra toevoer mogelijkheid bij kunnen komen, namelijk de toevoer van producten. Op deze manier hoeven er geen busjes te rijden die de producten afleveren bij de huizen. Dit scheelt voor de supermarkt weer benzine kosten en loonkosten voor een chauffeur.
Zo zijn er vast nog vele andere ideeën hoe we ons huishouden kunnen verbeteren met behulp van het Internet, maar één ding is zeker, er hangt nog een heel stuk ijs onder de top van de ijsberg.

